کاروَند

(پاتوق اهل قلم)

در شال ابریشمینِ باد (ترجمه‌ی شعرهایی از گاستون وارینگ‌ئی‌ین)

دو شعر کوتاه
(١)

ببار ای برف، از پسِ پروازهای بلندِ بلورین
ببار بر سختیِ افق‌های صحرایی
بر شهرهای آلوده، شرم‌های پنهان ما، ببار
ببار بر چشم‌خانه‌های خالیِ‌ این خیل مردگان


(٢)

سه پَرِ کوچک
سبکبار در فضا:
 پرنده‌ای رهیده...

دو پر کوچک
بر کلاه نمدین تو:
 خنده‌ای بوسیده

یک پر کوچک
در جوهردان من:
 قافیه‌ای در بند...

 

دو احساس از دریا
صبحگاهان:
در صدفی کوچک مثل جودانه‌ای
دریا دانه‌ای اشک بر جا می‌گذارد
و آفتاب لبخندی

 

شامگاهان:
دریا، بانویی محتاط،
تا می‌زند و باز تا می‌زند
خش‌خش‌کنان موج‌های ابریشمی را

 

 

چهار احساس از زمستان
شبنمِ سپید، خورشیدِ خونین
بر شیشه‌های پنجره
هوا سنگی بلورین

***

بارانِ صبحگاهی:
سری به‌روی بالشی
لبخندی میان اشک‌ها...

***

روشناییِ گل‌رنگی از لابه‌لای ابرها
روز دی‌ماه است:
عشقی گل‌رنگ و خاکستر
دیرهنگام در زندگی

***

برگ‌ها را و گِل‌ولای را می‌خلد
هزاران‌هزار سوزن لطیف:
بارانِ پیر گرمِ بافتن است

  
نویسنده : هومن عباسپور ; ساعت ٤:٠٩ ‎ب.ظ روز ٦ فروردین ۱۳۸٩