کاروَند

(پاتوق اهل قلم)

دکتر علی‌محمد حق‌شناس

علی‌محمد حق‌شناس (متولد ۱۳۱۹) زبان‌شناس نام‌دار و از پایه‌گذاران زبان‌شناسی نوین در ایران و استاد دانشگاه تهران بود.

دکتر حق‌شناس را بارها در جلسات شهر کتاب، که به همت علی‌اصغر محمدخانی برگزار می‌شد، دیده بودم. مردی بلندقامت، خوش‌برخورد، خوش‌بیان، خوش‌رو، بذله‌گو، فروتن، مهربان، مؤدب. همیشه از شاگردانش می‌شنیدم که کسی بداخلاقی او را به یاد ندارد. نزد شاگردانش همواره گرامی بود.


یکی از نوشته‌های ایشان که با استقبال زبان‌شناسان مواجه شد مقاله‌ی نسبتاً‌ مفصلی درباره‌ی همزه در زبان فارسی بود که در مجموعه مقالاتش باز منتشر شد. به جرئت می‌توان گفت که پیش از حق‌شناس کسی وجود همزه در زبان فارسی امروز را به این خوبی اثبات و تحلیل نکرده است. در این مقاله هرآنچه درباره‌ی همزه در فارسی امروز نیاز داریم می‌یابیم.

مقاله‌ی «سیمین: نیمای غزل» او در نقد آگاه این صفت را برای همیشه به نام سیمین افزود.

اولین بار اصطلاح «خودکارشدگی» را در برابر automatisation به‌کار برد (فرایندی که طی آن ساخت‌های زبان ادبی به زبان هنجار بازمی‌گردند.)

و آثار ارزشمندی به جا گذاشت:

تألیف:

فرهنگ انگلیسی ـ فارسی هزاره،‌ با همکاری دکتر حسین سامعی و نرگس انتخابی، تهران: فرهنگ معاصر

مقالات ادبی زبان‌شناسی، دو جلد، شامل مقالات استاد در این زمینه، تهران: نیلوفر

آواشناسی، تهران: آگاه

 

ترجمه:

تاریخ مختصر زبان‌شناسی، نوشته‌ی روبینز، تهران: نشر مرکز

تاریخ زبان‌شناسی، نوشته‌ی ÷یتر سورن، تهران: سمت

زبان، نوشته‌ی بلومفیلد، تهران: مرکز نشر دانشگاهی

بودا، نوشته‌ی مایکل کریدرز ، تهران: طرح نو

رمان به روایت رمان‌نویس، تهران: نشر مرکز

سروانتس، نوشته‌ی پیتر ادوارد راسل، تهران: طرح نو

وطن‌فروش،  تهران: نشر مرکز

  
نویسنده : هومن عباسپور ; ساعت ۳:۳٢ ‎ب.ظ روز ۱٠ اردیبهشت ۱۳۸٩
تگ ها : یادها